Ondanks de klamme hitte staan de haartjes op mijn armen recht omhoog. Ik bevind me bij Choeung Ek, ook wel de Killing fields genoemd. De audiogids neemt me als het ware aan de hand en leidt me rond. Bij ieder punt volgt er een nieuw verhaal uit de gruwelijke geschiedenis van Cambodja. Het boek ‘First they killed my father’ heeft me al een goed beeld gegeven van de gruweldaden waar de inwoners van Cambodja tussen 1975 1979 mee te maken kregen. Nu ik hier dan daadwerkelijk ben, lopen de rillingen over mijn rug.

phnom penh tuol sleng

Choeung Ek/Killing Fields

Choeung Ek ligt op ongeveer 14 kilometer ten zuiden van de hoofdstad Phnom Penh en was één van de vele Killing fields in Cambodja. Gevangenen werden naar deze plek gebracht om hier op een verschrikkelijke manier aan hun einde te komen. Minimaal 20.000 mensen zijn hier door de Rode Khmer omgebracht tussen 1975 en 1979. Kogels werden bij voorkeur gespaard; kinderen werden tegen bomen geslagen totdat ze niet meer leefden en ouderen werden omgebracht door op hun hoofd in te slaan. Het is bijna niet voor te stellen wat er allemaal op deze plek gebeurd is. Ik zie grote massagraven. Piepkleine shirtjes en broekjes. Honderden schedels in alle soorten en maten. Bomen die kinderen uit het leven hebben gerukt. Verdriet en ellende. Ik kijk ernaar en krijg een grote brok in mijn keel.

phnom penh

Tuol Sleng museum/S21

Na het bezoek aan de Killing fields ben ik er even stil van. Wat een gitzwarte bladzijde uit de geschiedenis van dit prachtige land. We rijden terug naar de hoofdstad waar een bezoek aan het Tuol Sleng museum op het programma staat. Onlosmakelijk verbonden aan Choeung Ek. Tuol Sleng was een hogeschool die in 1975 werd overgenomen door de Rode Khmer. De speciale veiligheidsdienst zou het gebouw gebruiken als gevangenis (S21) en martelkamer. Geschat wordt dat er tussen de 14.000 en 21.000 gevangenen hebben gezeten. Wat een ongelooflijke aantallen. Het bezoek aan het Tuol Sleng museum vind ik misschien nog wel indrukwekkender dan de Killing fields. Misschien heeft het te maken met het feit dat er door het hele museum foto’s hangen van de gevangenen. Al heb ik moeite met de term gevangenen. Dat impliceert dat ze iets fouts gedaan hebben waarvoor ze gevangen zijn genomen. Het zijn honderden jongens en meisjes van mijn leeftijd. Sommigen kijken uitdrukkingsloos naar de camera. Anderen laten nog een kleine glimlach zien. Ik vraag me af of ze wisten wat hun te wachten stond..

phnom penh tuol sleng

phnom penh tuol sleng

phnom penh tuol sleng

phnom penh tuol sleng

phnom penh tuol sleng

phnom penh tuol sleng

phnom penh tuol sleng

phnom penh tuol sleng

phnom penh tuol sleng

phnom penh tuol sleng

phnom penh tuol sleng

First they killed my father

Ik wist zelf niet veel over deze zwarte periode uit de geschiedenis van Cambodja. Het boek ‘First they killed my father’ gaf me een goed idee van wat er precies gebeurd. Mocht je meer willen weten over bovenstaande, dan raad ik je aan om dit boek te lezen. Het is geschreven door Loung Ung, een vrouw die het regime van Pol Pot en de Rode Khmer overleefde. Luong Ung was vijf toen de Rode Khmer haar en haar familie verjaagt uit Phnom Penh. Wat ze vanaf dan meemaakt, lees je in dit boek.

Het bezoek aan de Killing fields en het Tuol Sleng museum vond ik ontzettend indrukwekkend en zorgde geregeld voor stille momenten en natte ogen. Een reis door Cambodja is niet compleet als je deze twee plekken niet bezoekt. Maar bereid je wel voor.

Ben jij al eens in Cambodja geweest? En heb je deze plekken bezocht? Zo nee, lees dan mijn 10 redenen om naar Cambodja te gaan.

Op de hoogte blijven?

Vul je e-mailadres in en ontvang bericht bij een nieuw artikel. Je kunt je altijd gemakkelijk afmelden.

2 reacties

  1. Wat een heftige gebeurtenissen, zeg. Wij gaan in de zomer voor het eerst naar Cambodja, in combinatie met Vietnam en Hong Kong.
    Het wordt vast een hele gave reis, al zullen ook wij regelmatig een brok in onze keel krijgen door de gruwelijke geschiedenis.
    We lezen met veel plezier je posts! Goed geschreven en heel fijn om te lezen! Dankjewel!
    Goede reis voor de komende jaren,

    Loes en Suus

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*
*