Om 05:00 uur gaat de wekker. Behoorlijk vroeg, maar ik voel me toch redelijk fit na een korte nacht. We hebben 25 minuten om ons klaar te maken, voordat onze chauffeur voor de deur staat. Vandaag staat Horton Plains National Park op het programma. Horton Plains NP is een natuurreservaat dat op een plateau van zo’n 2.000 meter hoogte ligt. Het landschap is ontzettend gevarieerd: je vindt er onder andere graslanden, dichte bossen, rotspartijen en heldere meertjes. In het park leven veel zoogdieren, waaronder paardherten en makaken, maar ook reptielen en 87 verschillende soorten vogels. Horton Plains NP is uitstekend per voet te verkennen, en dat gaan we vandaag dan ook doen. Vanuit Nuwara Eliya is het dik een uur rijden naar de ingang van het park, over een weg die door het mooie landschap slingert. Rond kwart voor zeven komen we aan bij de entree, waar we al wat andere auto’s en busjes spotten. Zodra we een toegangsticket hebben bemachtigd rijden we verder het National Park in, totdat we bij het startpunt van de wandelroute aankomen.

Wandelroute van 9,5 kilometer

Rond 07:30 beginnen we aan de wandeling. In het begin lopen er behoorlijk wat mensen voor en achter ons, maar als we ons tempo verhogen lopen we al snel stukjes alleen. Na een paar kilometer komen we bij Little World’s End. Het plateau eindigt in een afgrond van 270 meter. Dat is nog niks vergeleken met World’s End, waar het plateau in een afgrond van maar liefst 870 meter eindigt. Bij Little World’s End nemen veel mensen een korte pauze, maar wij lopen al snel door naar World’s End. We willen er op tijd zijn, aangezien de kans op mist voor 10:00 uur ‘s ochtends het kleinst is. Het weer is echter fantastisch. De lucht is felblauw en de zon brandt al lekker op mijn huid. Al gauw hebben we World’s End in zicht. Het valt ietwat tegen; op de één of andere manier had ik iets meer van het uitzicht verwacht, maar mooi is het absoluut.

Baker’s fall

Vanuit World’s End is het een aantal kilometer lopen naar de waterval Baker’s fall. Geen straf, want er is genoeg moois te zien onderweg. De route is afwisselend, en het laatste stukje lopen we door het bos. Een trappetje leidt ons naar beneden, waar we oog in oog staan met Baker’s fall. Met z’n 22 meter geen bijzonder hoge waterval, maar wél een hele mooie. Het water klettert over de grote rots, en we vermaken ons door te kijken naar toeristen die halsbrekende toeren uithalen om zo dicht mogelijk bij de waterval te komen voor een selfie. Na Baker’s fall komt er geen echte bezienswaardigheid meer, al is de wandeling door het park zelf wat mij betreft dé trekpleister.

Is Horton Plains National Park de moeite waard?

Hoewel het uitzicht op World’s End minder indrukwekkend was dan ik had verwacht (of gehoopt), was de wandeling van zo’n 9,5 kilometer langs onder andere Little World’s End, World’s End en Baker’s fall fantastisch en het geld en de tijd meer dan waard. Het landschap is er compleet anders dan bijvoorbeeld de groene omgeving van Nuwara Eliya, en ik vind het echt iets toevoegen aan je reis door Sri Lanka.

Op de hoogte blijven?

Vul je e-mailadres in en ontvang bericht bij een nieuw artikel. Je kunt je altijd gemakkelijk afmelden.

11 reacties

  1. Mooi!! IK heb enorm getwijfeld over Horton Plains, maar uiteindelijk niet in de planning opgenomen. Zo te zien moet ik toch nog een keertje terug. Ik herken dat ‘teleurgestelde’ gevoel wel hoor Ik kan soms ook zo’n torenhoge verwachtingen van iets hebben dat het eigenlijk alleen maar tegen kan vallen ;). Gelukkig is bijna altijd de weg ergens naartoe al de moeite waard.

  2. Heel erg mooi! Sri Lanka staat nog steeds op mijn ‘wil ik ooit nog heen’-lijstje. Een wandeling als deze zou ik dan zeker mee willen pakken. Ik vind deze natuur er een beetje West-Amerikaans uitzien. Tof dat veelzijdige van Sri Lanka.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*
*