Het angstzweet staat in m’n handen. ‘Waarom wilde ik dit ook alweer?’ schiet er meerdere malen door mijn hoofd. Het eerste stuk omhoog was peanuts. Nadat we de grote liggende boeddha zijn gepasseerd, wordt het ineens een heel stuk moeilijker. Er zijn geen treden meer, maar er ligt een stapel grote keien. Via deze keien moeten we omhoog klimmen, zodat we uiteindelijk op het plateau uitkomen vanwaar we een grandioos uitzicht schijnen te hebben op Lion Rock. Maar nu lijkt dat plateau nog even heel ver weg.

Goed alternatief voor Lion Rock

Nadat we vanochtend vroeg op pad zijn gegaan, zijn we eindelijk aangekomen in Sigiriya, Sri Lanka. Sigiriya staat bekend om ‘Lion Rock’, een rots die op de werelderfgoedlijst van UNESCO prijkt. De rots is zo’n 180 meter hoog en dankt zijn unieke vorm aan jarenlange erosie. Je kunt de Leeuwenrots beklimmen, en je kunt onder andere halverwege de klim de uitgehouwen leeuwenpoten zien. Lion Rock is een grote trekpleister, en dat merk je ook aan de entreeprijs van zo’n 30 USD. Op zoek naar alternatieven stuitte ik op Pidurangala Rock. Deze rots is ongeveer even hoog als Lion Rock, een stuk minder druk, én vanaf Pidurangala Rock pik je direct het uitzicht op zijn grote broer mee. Daarnaast is de entree een fractie van de prijs voor Lion Rock: ongeveer € 4. Onze keus is daarom snel gemaakt, en we kunnen niet wachten om omhoog te klimmen.

Niet opgeven

De klim start bij de tempel, en nadat we die voorbij zijn gooi ik snel mijn bloedhete sarong in mijn tas. Het eerste deel van de route gaat via traptreden omhoog. Zo af en toe komen we iemand tegen die op de weg terug is, maar verder is het hier ontzettend rustig. Al vrij snel staan we oog in oog met de grote, liggende Boeddha. Vanaf dit punt hebben we al zicht op de geweldig groene omgeving. Nadat we kort op adem zijn gekomen lopen we verder en volgen we de borden met pijlen die de richting aangeven. Handig, want zonder die richtingaanwijzers is het niet altijd even duidelijk welke kant je op moet. Al gauw wordt het een stuk uitdagender. Op een bepaald punt krijg ik mijn voet steeds net niet hoog genoeg neergezet, waardoor ik me niet kan opduwen. Die enorme cameratas die op mijn rug bungelt maakt het bepaald niet gemakkelijker. Als het na een paar keer nog niet lukt, denk ik even aan opgeven. Uiteindelijk blijkt ook hier dat doorzetten beloond wordt, en kom ik toch omhoog. Kort voor de top komen we een koppel tegen dat op de weg terug is, en het meisje vertelt dat de weg naar beneden nog moeilijker is. De moed zakt me in de schoenen, maar ik kan nu ook niet meer terug.

Grrr….

Het allerlaatste stukje heeft ook nog wat voeten in de aarde. Ik probeer eerst omhoog te komen met de cameratas op mijn rug, maar ik merk al snel dat dat niet gaat lukken. De honden die op het plateau liggen worden ietwat onrustig van mijn geklungel, en een paar beginnen er zachtjes te grommen. Super, ook dat nog.. Ik kan hier niet al te lang meer treuzelen. Mijn tas gooi ik naar Ivo die al op de top staat en me moed inpraat. Uiteindelijk weet ik omhoog te klimmen, en sta ik trillend van de (in)spanning op de top. Het uitzicht op Lion Rock is het echter dubbel en dwars waard. Mission accomplished.

P.S. De weg terug naar beneden was wat mij betreft stukken gemakkelijker dan omhoog. Laat je dus nooit gek maken door wat iemand anders je vertelt.

P.S 2 Ik vind het jammer dat ik niet meer foto’s heb gemaakt, maar je kunt je na het lezen van mijn verhaal vast voorstellen dat ik iets anders aan mijn hoofd had.. ;-)

15 reacties

  1. Ziet er mooi uit, zeg! Ik moest even googlen over welk land het ging, maar ik wist niet dat Hongkong zulke mooie natuur had! Oehhh! Ik zou in ieder geval ook voor jullie rots gaan dan!

  2. Ik vraag me dus elke keer af als ik verhalen lees over Lion Rock en Pidurangala Rock of ik de zou zijn die moeite zou hebben met de klim omhoog. Blij dus met dit eerlijke verhaal en dat ik niet de enige ben die niet zo goed is in klimmen ;). Ik zou zelf denk ik ook voor deze rots klimmen, vooral omdat het uitzicht me een stuk mooier lijkt met Lion Rock in de verte.

  3. Zo herkenbaar dit scenario! Stoer dat je toch gegaan bent en hebt door gezet! Wij hadden vorige week een trekking in Vietnam.. waren wel gewaarschuwd dat het pittig zou zijn, maar mon dieux! Niet te doen op sommige plekken.. geen normaal pad, grote passen (voor mijn 1.72 m) en warm! En dan was het nog niet eens warm.. Maar het uitzicht uiteindelijk vanaf de top! Heerlijk.. dus nagenieten en trots van dat je het maar mooi wel hebt gedaan!

  4. Wat goed dat je toch hebt volgehouden, knap gedaan! Wij hebben uiteindelijk toch voor de klim naar Lion Rock gekozen, ondanks de drukte. Ik vond het op de top fantastisch vanwege de archeologische resten, maar de klim was echt te druk. Daardoor wel lekker makkelijk: het ging zo langzaam dat zelfs ik het zonder te hijgen heb gehaald ;)

  5. Wat tof om dit te lezen. Zo’n klim is nooit makkelijk, maar echt heel goed dat je hebt doorgezet. De foto is al prachtig, maar ik kan me voorstellen dat het op het moment zelf echt magisch was! Zou zelf ook wel een keer zo’n klim willen maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*
*